ŞU ANDA OKUDUĞUNUZ İÇERİK

Elektronik Kitap ve Telif Hakları-1

Elektronik Kitap ve Telif Hakları-1

Yazar: IŞIK önder

Çok değil bundan sadece 5 yıl kadar önce e-kitap denildiğinde “bizde olmaz” veya “bize ters” diyenler artık meraklarına engel olamıyorlar ve çaktırmadan e-kitaba yeşil ışık yakmaya başladılar.

Çok sayıda internet sitesi ve yayınevi de elektronik kitap yayıncılığının, yayıncılık sektörünün yeni bir alanı olduğunun ve bu alana girerek gelecekte daha sağlam bir yer edinebileceğinin bilincine varmış durumda… Ancak elektronik kitap hem yayıncılık sektörü hem de okuyucular için çok sayıda avantaj sağlamasının yanı sıra gerekli tedbirler alınmadığı takdirde özellikle telif hakları açısından oldukça tehlikeli olabilecek durumda.

Basılı yayınlarda olduğu gibi elektronik yayınlarda da yayın üzerinde telif hakkı bulunan tarafların haklarının korunması yasalarla güvence altına alınmıştır. Ancak basılı yayınlarda bile halen telif hakkı ihlallerine karşı kesin bir çözüm bulunamamışken, çok daha kolay çoğaltılarak kontrolsüzce paylaşılabilen elektronik yayınlarda bu sorunun nasıl çözüleceği mevcut düzenlemelere ve devam eden çalışmalara rağmen tartışma konusudur.

“Elektronik Kitap ve Telif Hakları” başlıklı üç yazılık bu serinin ilk yazısında telif hakları konusunda dünyada yapılan mevcut düzenlemelerden bazıları hakkında kısaca bilgi vermeye çalışacağım. İkinci yazımda; yine telif haklarını korumak için geliştirilmiş farklı bir düşünce hareketi olan Creative Commons’tan ve DRM (Digital Right Management) sistemlerinin işleyişinden kısaca bahsedeceğim. Serinin son yazısında ise Türkiye’deki durumdan söz edeceğim.

Elektronik Kitap ve Telif Hakları – I

Telif hakkı; eser sahiplerine belirli bir süre için yasayla tanınan manevi ve ekonomik haklardır. Telif haklarının iki temel amacı vardır. (Tonta; 2003: 1)

– Kişisel amacı: Eser sahiplerini ödüllendirerek onları eser üretmeye teşvik etmek.

– Toplumsal amacı: Yasalarla belirlenen süre sonunda telif hakkı sona ermiş olan eserleri toplumun her kesiminin kullanımına sunmak.

Telif hakkı yasaları, hangi eserlerin korunacağını tanımlarken, eser sahiplerinin ve kullanıcıların haklarını düzenleyerek aralarında bir denge kurmayı amaçlar. Yayıncılar ve kütüphaneler de uygulamalarında telif hakkının korunmasına önem vermelidir.

E-kitaplar için telif haklarının düzenlenmesi basılı kitaplara göre çok daha karmaşıktır. E-kitapların arşivlenmesi kopyalamaya dayandığından yapılacak düzenlemelerde yayıncıların ve yazarların haklarının nasıl korunacağı; kütüphanelerin kopyalama yoluyla arşivleyerek kullanıcılarına genellikle ücretsiz olarak sunduğu e-kitaplarda, kullanıcıların yayın üzerindeki kontrolünün sınırlandırılmasının bilgi edinme özgürlüğüne ters düşüp düşmediği konularının kesin bir ifadeyle belirlenmiş olması gerekir.

İnternetin gelişimiyle birlikte elektronik yayınların da çeşitlilik kazanması ve gün geçtikçe artan teknolojik gelişmeler tıpkı derleme kanunlarında olduğu gibi telif hakkı kanunlarının da geleceğe dönük değerlendirmeler yapılarak düzenlenmesini zorunlu kılmaktadır. Telif haklarının korunması üzerine birçok ülkede çok sayıda kurum ve kuruluşun yaptığı çalışmalar kimi zaman kanunlaşarak yürürlüğe girmiş kimi zaman da varolan telif hakkı kanunlarında değişiklikler yapılmasını sağlamıştır.

Alkan Soyak’ın Legal Fikri ve Sınaî Haklar Dergisi’nde (2005:6-8) yayınlanan uluslararası anlaşma ve sözleşmeler kronolojisi’nde yer alan telif hakkını konu alan ilgili sözleşmeler şunlardır:

1886… 1883 yılında imzalanan Paris Sözleşmesi’nin ardından sanat eserlerinin korunması için hazırlanan kısaca Bern Sözleşmesi olarak bilinen “Edebi ve Sanatsal Eserlerin Korunması Hakkındaki Bern Sözleşmesi” imzalandı.

* Kısaca Bern Konvensiyonu olarak bilinen “Edebi ve Sanatsal Eserlerin Korunması için Bern Konvansiyonu” telif hakları ile ilgili yapılan uluslararası bir antlaşmadır. Bern Sözleşmesi, katılımcı ülkelerin kendi vatandaşlarına sağladığı telif hakkı korumasının diğer katılımcı ülkelere de sağlanmasını şart koymuştur. Katılımcılar arasında eşit bir uygulama sistemi oluşturularak telif haklarının korunmasını uluslar arası düzeye getirmiştir. Bu sözleşmeye göre telif hakları otomatiktir; eserin tescillenmesi gerekmemektedir. Bern sözleşmesi fotoğraf ve sinema eserleri hariç tüm eserler için yazarın ölümünden sonra en az 50 yıllık koruma sağlar ancak katılımcı ülkeler daha uzun süre koruma süresi belirlemekte serbesttirler. Dünya Ticaret Örgütü üyesi olan tüm ülkeler 1995 yılında hazırlanan TRIPs anlaşması gereği Bern Sözleşmesi’ni imzalamamış olsalar dahi bu sözleşmenin tüm maddelerini kabul etmiş sayılmaktadır.[1]

1893“Fikri Mülkiyetin Korunması için Birleşik Uluslararası Büro (BIRPI)” kuruldu. İsviçre’nin Bern şehrinde Paris ve Bern Sözleşmelerinin yürütülmesi için oluşturulmuş olan bu büro, 1960 yılında Cenevre’ye Birleşmiş Milletler Teşkilatına yakın bir adrese taşınmış, 1973 yılında WIPO kuruluş sözleşmesinin yürürlüğe girmesiyle yeni isim ve yapıya kavuşmuştur.

1961“İcracı Sanatçılar, Fonogram Üreticileri ve Yayın Kuruluşlarının Korunması Hakkındaki Roma Sözleşmesi imzalandı. 1964 yılında 6 ülkenin onaylaması ile yürürlüğe giren ve halen 58 ülkenin üye olduğu Anlaşmaya göre; anılan bu kuruluşlara yönelik düzenlemeler yapılmıştır. Bu sözleşmenin yürütülmesinden WIPO’nun yanı sıra ILO ve UNESCO’da sorumludur.

1952… UNESCO’nun hazırladığı “Evrensel Telif Hakları Sözleşmesi” imzalandı.

* Bu sözleşmenin amacı; fikir ve sanat eserleri hukuku alanında Amerika kıtası devletleriyle Avrupa devletleri arasındaki sistem farklılıklarını ortadan kaldırmak ve fikir ve sanat eserlerinin daha geniş çapta koruma altına almaktır.

1967... “WIPO Dünya Fikri Mülkiyet Örgütü” kuruluş sözleşmesi imzalandı.

* Stockholm Sözleşmesi de denilen kuruluş sözleşmesine göre Dünya Fikri Mülkiyet Örgütünün amacı, dünyada fikri mülkiyet kavramını yerleştirip geliştirmek ve bu doğrultuda, devletler ve gerektiğinde uluslararası kuruluşlarla işbirliği yapmaktır.

1973“Dünya Fikri Mülkiyet Örgütü- WIPO” kuruluş sözleşmesinin yürürlüğe girmesiyle BIRPI yeni isim ve yapıya kavuştu. 1974 yılında UN’un 16 uzman kuruluşundan biri olarak kabul edildi.

1995“Dünya Ticaret Örgütü (WTO) Kuruluş Anlaşması ve eki Ticaretle Bağlantılı Fikri Mülkiyet Hakları Anlaşması (TRIPS)” yürürlüğe girdi.

* Küresel nitelikteki en kapsamlı düzenleme olan 31/12/1994 tarihli “Dünya Ticaret Örgütü (WTO) Kuruluş Anlaşması” ve eki “TRIPS Anlaşması” (Ticaretle Bağlantılı Fikri Mülkiyet Hakları Anlaşması – Trade Related Aspects of Intellectual Property); kişilerin düşünce ürünleri için yaratıcısına belirli bir süre için verilen kullanım haklarını düzenler. Bu haklar iki gruba ayrılmıştır. Birinci grupta bilgisayar yazılımlarını da kapsayan, telif hakkı ve telif haklarıyla ilişkili haklar yer almakta; edebi veya sanatsal çalışmaların yazarlarının hakları yazarı öldükten sonraki en az 50 yıllık süreç içinde telif haklarıyla korunmaktadır. (Soyak; 2005:2) Bu anlaşma, fikri hakların korunması ve gelişmesi için hükümler getirirken, bu hükümlerin serbest ticarete engel olmayacak biçimde düzenlemesini sağlamaktadır. Bu anlaşma, telif hakkı sahiplerine haklarının ticari olarak kiralanmasını yasaklama ve haklarını istedikleri gibi kullanma yetkisi verir. Anlaşmada, bilgisayar programları ve veri tabanlarının hangi şartlarda telif haklarıyla korunacağı konusuna açıklık getirilmiş ve koruma süresi 20 yıl olarak belirlenmiştir. (Taş; 2006:85)

1996“Dünya Fikri Mülkiyet Teşkilatı Telif Hakları Anlaşması” imzalandı. 51 ülke tarafından imzalanan bu anlaşmaya katılım için 5 ülke başvurdu.

1996… “Dünya Fikri Mülkiyet Teşkilatı İcracı Sanatçı ve Fonogramlar Anlaşması” 50 ülke tarafından imzalandı.

* Telif haklarıyla ilgili tüm dünyada kabul görmüş kuruluşlardan biri olan WIPO (World Intellectual Property Organization), yorumcu sanatçılar, plak yapımcıları, edebiyatçı ve sanatçıların eserlerinin kamuya arz edilip edilmemesini, yayınlanma biçimi ve zamanı belirleme hakkına sahip olduklarını hükme bağlamak (Taş; 2006:87) amacıyla 20 Aralık 1996’da elektronik ortamdaki mülkiyet haklarını içeren uluslararası anlaşma niteliğinde “WIPO Telif Hakları Anlaşması (Copyright Treaty)” ve “WIPO İcra Sanatçısı ve Fonogram Anlaşması (Performances and Phonograms Treaty)” iki anlaşma hazırlamıştır. Bu anlaşmaların ele aldığı konular şunlardır: (Ünal, Selçuk; 2000:185)

WIPO Telif Hakları Anlaşması: Bilgisayar programları, veri tabanları, ekonomik haklar, fotoğrafların korunması, hak sahibinin yetkilerine getirilen istisnalar, entellektüel hakları koruyucu teknolojik araçlarla ilgili kurallar, entellektüel haklarla ilgili bilgilerin korunmasını sağlayıcı ilkeler.

WIPO İcra Sanatçıları ve Fonogramlar Anlaşması: Manevi haklar, ekonomik haklar, hak sahibinin yetkilerine getirilen istisnalar, koruma süreleri, hakları koruyucu teknolojik araçlarla ilgili kurallar, haklarla ilgili bilgilerin korunmasını sağlayıcı ilkeler.

WIPO Telif Hakları Anlaşması, e-kitapları bir veya daha fazla bilgisayar dosyası olarak kabul edip 5.maddesinde koruma altına almıştır. Buna göre herhangi bir biçimdeki veri veya diğer materyallerden oluşan, seçim ve içerik kriterlerini yerine getiren fikri eserlerin koleksiyonları korunmaktadır. Aynı anlaşmanın 4.maddesinde de biçim ve ifade ediliş şekillerine bakılmaksızın bilgisayar programlarını koruma altına almıştır. Yine aynı anlaşmanın 8.maddesi kablolu veya kablosuz yöntemlerle eserlerin halka herhangi bir iletişim hakkı; kamuoyunun eserlere bir yerden ve onların bireysel olarak seçeceği bir zamanda erişebilir olmasını içerir. Bu maddeye göre, e-kitaplar için de erişim hakkı esastır. (Zivkovic; 2007:140) Antlaşmanın 10. maddesine göre; bu antlaşma ile korunan edebiyat ve sanat eserleri üzerindeki haklarda, eser sahibinin çıkarlarına zarar vermemek ve eserden yararlanmasına engel olmamak kaydıyla, bazı özel durumlarda getirilecek sınırlamalar ya da istisnalar, sözleşmeci devletin iç hukuku ile düzenlenmektedir. (Kılıç; 2003:24-25)

Bu iki anlaşmanın kabul edilip ulusal telif hakkı kanunlarıyla uyumlulaştırılması, elektronik yayınların sahiplerine yönelik telif hakkı sorunlarını daha çözülebilir hale getirebilir. (Yılmaz; 2005:137)

1997… ABD’de “No Electronic Theft Act” isimli yasa ile internetteki fikri hak ihlallerinin cezai yaptırımlarını düzenlemiştir.

* Buna göre bir fikri hakkın izinsiz kullanımı suçun oluşması için yeterli değildir. Bunun ticari çıkarla ya da kişisel ticari kazanç için yapılmış olması veya ihlal edilen hakkın belirli bir miktara ulaşan ekonomik bir değerinin olması ve belirli bir süre devam etmesi gerekir. (Köseoğlu; 2001:8)

1998… ABD’de “Yeni Binyıl Dijital Telif Hakkı Kanunu – Digital Millenium Copyright Act – DMCA) kabul edildi.

* WIPO’nun iki anlaşmasının ABD iç hukukuna uygulanması ve elektronik ortamda gerçekleşen uygulamalar nedeniyle oluşan hak ihlallerinin ve uyuşmazlıkların giderilmesi amacıyla (Sayısal Hak…;2006:65) düzenlenmiştir.

Bu kanun telif hakkı olmadan teknolojik cihaz üretmeyi ve yaymayı (dağıtmayı) veya telif hakları saklı olan eserlere ulaşmayı önleyen tedbirleri devre dışı bırakmayı amaçlayan servisleri (telif hakları ihlal edilmese bile) suç kılar ve internet telif hakkı ihlallerinin cezalarını arttırır.[2] DMCA teknik ve yasal toplam beş başlıktan oluşmuştur. Amacı, dijital haklarla ilgili hukuki ve cezai sorumluluklara yer vererek, dijital hakların düzenlenmesini sağlamaktır.” DMCA’nın ilk iki bölümü özellikle sayısal hak yönetimi ve elektronik ortamda eser arzı ile ilgili konuları kapsamaktadır. (Bkz. Sayısal Hak Yönetimi Raporu, 2006)

DMCA’da WPPT’nin hükümleri uygulamaya konarken eğitim kurumları, kütüphaneler ve arşivler için istisnalar getirilmiştir. DMCA ile e-kitaplar için bir tür çevrimiçi servis sağlayıcısı olarak kütüphanelerin, kullanıcıların yasal olmayan kullanımlarına karşı sorumlulukları ve ödemeleri gereken tazminatlar kütüphanelerin yararına olacak şekilde düzenlenmiştir. Ancak kütüphanelere bazı sınırlandırmalar getirilmiştir. Bu sınırlandırmalardan kütüphanelerde e-kitapların kullanımıyla ilişkili olanlar şunlardır:(Akbaytürk; 2005:7)

  • Kütüphane çevrimiçi içeriğe müdahale edemez,
  • İçeriği kopyalayamaz,
  • İçeriği tanımlanan kullanıcı dışında başkalarına kullandıramaz,
  • İçeriğin kar amacıyla kullanımına izin veremez,
  • İçerikle gelen yazılımı değiştiremez,
  • İçeriği kullanım bilgileri telif hakkı sahipleri tarafından gizlilik esasına bağlı olarak görülebilir.

2001“AB Telif Hakları Direktifi (Directive 2001/29/EC)” kabul edildi.

* Avrupa Birliği Komisyonu fikri mülkiyet haklarıyla ilgili 1995 yılında yeni teknolojilerin eser sahiplerinin haklarını nasıl etkilediğini değerlendiren “Enformasyon Toplumunda Eser Sahibinin Hakları ve Komşu Haklar” başlıklı bir yeşil kitap; 1996’da elektronik yayınların çoğaltma hakkı ve ilgili yasal düzenlemelerin, elektronik ortamla ilişkili olarak genel kullanıma sunulacak kapsamın neler olacağı, teknik kimlik saptama ve koruma sistemlerinin bütünlüğü, dağıtım hakkı ve hakkın tüketilmesi konularını ele alan bir tebliğ yayınlamıştır. (Ünal, Selçuk; 2000:185-186)

* AB’de fikri haklarla ilgili yapılan en kapsamlı ve önemli uyum yönergesi kabul edilen “2001/29 sayılı ve 22 Mayıs 2001 Tarihli Bilgi Toplumunda Eser Sahibinin Hakları ve Bağlantılı Hakların Uyumlaştırılması Hakkında Parlamento ve Konsey Direktifi” ile WIPO Sözleşmeleri (WCT ve WPPT) doğrultusunda gerekli düzenlemeler yapılarak hem eser sahiplerinin hem de bağlantılı hak sahiplerinin haklarının yeni teknolojik gelişmelerle ortaya çıkan ortamlarda (internet vs.) korunması sağlanmıştır.

* Avrupa Birliği’nin “2001/84 sayılı ve 27 Eylül 2001 tarihli Orijinal Sanat Eseri Sahibi Lehine Lehine Yeniden Satış Hakkına İlişkin Parlamento ve Konsey Direktifi” eserin orijinal nüshasını elinden çıkarmış olan eser sahibine eserin daha sonraki el değiştirmelerinin belirlenen fiyatlara ulaşması halinde bu bedelin belirli bir yüzdesinin ödenmesinin sağlanmasını amaçlanmaktadır. [3]

Bu iki direktif , çevrimiçi kaynakları sağlamayı yayıncının iznine bırakmıştır ve bu halk kütüphaneleri ve diğer enstitülerin haklarını sınırlandırmaktadır. (Zivkovic; 2007:140)

2001… “Birinci Dünya Fikri Mülkiyet Günü (26 Nisan)” ilan edildi.

IFLA’da 2000 yılı Ağustos ayında, kullanıcılar ve hak sahiplerinin çıkarları arasında denge sağlamak için kendi pozisyonunu açıklayan bir belge yayınlamıştır. Buna göre telif hakkının korunması için bir dizi istisnalar yer vardır ve yapılacak ulusal yasalarda bu istisnaların da dikkate alınmalıdır. (Zivkovic; 2007:140)

Telif hakları ile ilgili çalışmalar yapan organizasyonlar da bulunmaktadır. (Ünal, Selçuk; 2000:186)

– CITED (Copyright in Transmitted Electronic Document): Elektronik mülkiyet haklarının kontrolüyle ilgilenen teknik ve yasal sorunlarla ilgili çalışmalar yapan bir konsorsiyumdur.

– CCC (Copyright Clearance Center): Kullanıcı ile mülkiyet hakkı sahibi arasında anlaşmalara dayalı lisans programları hazırlamaktadır.

– CORDS (Copyright Office Electronic Registration and Deposit System): Kongre Kütüphanesi (Library of Congress), Amerikan Telif Hakkı Bürosu (US Copyright Office) ve CNRI’nin (Corporation for National Research Initiatives) birlikte çalıştıkları bir sistemdir. Amerika’daki ilk dijital derleme bu sistemle gerçekleştirilmiştir.

Kaynaklar:

Akbaytürk, Tuba (2005), “E-kitaplar ve Kütüphaneler”, Elektronik Gelişmeler Işığında Araştırma Kütüphaneleri Sempozyumu, 24-25 Ekim 2002, Bolu: Abant İzzet Baysal Üniversitesi. [Internet, WWW, PDF] http://eprints.rclis.org/secure/00007868/01/ekitap-Tuba.pdf [22/09/2007 tarihinde erişildi.]

İstanbul Bilgi Üniversitesi Bilişim Teknolojisi Hukuku Uygulama ve Araştırma Merkezi Raporu (2006) “Sayısal Haklar Yönetimi (DRM)”, Kültür ve Turizm Bakanlığı. [Internet,WWW,PDF]

http://bthukuku.bilgi.edu.tr/documents/DRM%20rapor%20son_temiz%20versiyon.pdf [03/07/2009 tarihinde erişildi]

Kılıç, Bilge (2003) “Türk Fikir ve Sanat Eserleri Hukukunda Eser Sahipliği” Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Özel Hukuk (Medeni Hukuk) Anabilim Dalı, Ankara, s.18-25. [İnternet,WWW,PDF] http://acikarsiv.ankara.edu.tr/fulltext/707.pdf [26/10/2009 tarihinde erişildi.]

Köseoğlu, Emine (2001) “İnternet Ortamındaki Yayınlarda Telif Hakları”, Türkiye’de İnternet Konferansları VII, İnet-Tr’01, 1-3 Kasım 2001, İstanbul. [Internet,WWW,DOC]

http://inet-tr.org.tr/inetconf7/bildiriler/18.doc [22/09/2007 tarihinde erişildi.

Önder, Isık (2010) E-kitap Olgusu ve Türkiye’de Durum, Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara

Soyak, Alkan (2005) “Fikri ve Sınaî Mülkiyet Hakları: Tanımı, Tarihsel Gelişimi ve GOÜ’ler Açısından Önemi”, Legal Fikri ve Sınaî Haklar Dergisi 1(1) s.11-30. [İnternet,WWW,PDF]

http://mimoza.marmara.edu.tr/~asoyak/fikri-sinai-mulkiyet(alkanyeni).pdf [24/10/2009 tarihinde erişildi.

Taş Seyhan (2006) “Fikri ve Sınai Mülkiyet Alanındaki Sorunlar, Gelişmeler ve Türkiye-AB İlişkileri Açısından Bir Değerlendirme”, Selçuk Üniversitesi Karaman İ.İ.B.F.Dergisi, 9(10) s. 80-95 [İnternet,WWW,PDF]

http://iibfdergi.kmu.edu.tr/userfiles/file/haziran2006/7.pdf [24/10/2009 tarihinde erişildi.]

Tonta, Y. (2003), “Elektronik Bilgi ve Telif Hakları”, Ders Notları. [Internet,WWW,DOC]http://yunus.hacettepe.edu.tr/~tonta/courses/fall2003/kut655/telif-2003.doc [22/09/2007 tarihinde erişildi.

Ünal, Y. ve Selçuk, N. (2000), “Elektronik Bilgi Kaynakları İçin Entelektüel Mülkiyet ve Dijital İçerik Hakları, Düzenleme ve Dijital Ödeme Sistemleri”, Bilgi Dünyası, 1(1), s.180-191.

Yılmaz, Murat (2005), “Teknik Açıdan İnternet ve Telif Hakkı”, Türk Kütüphaneciliği, 19(1), s. 128-138.

Zivkovic, Daniela (2007) “The Decade of the Electronic Book: Evolution or Revolution? (Elektronik Kitapların Son On Yılı: Evrim mi Devrim mi?)”, 24-28 Ekim 2007 “Değişen Dünyada Bilgi Yönetimi Sempozyumu” Bildiriler Kitabı içinde s.136-143, Ankara: Hacettepe Üniversitesi Bilgi ve Belge Yönetimi Bölümü, 2007. [Internet,WWW,PDF] http://by2007.bilgiyonetimi.net/bildiriler/zivkovic.pdf [25/02/2008 tarihinde erişildi.]


[2] 24/10/2009 tarihinde http://www.turkish-media.com/dmca.html adresinden erişilmiştir.

[3] “2001/29 sayılı ve 22 Mayıs 2001 Tarihli Bilgi Toplumunda Eser Sahibinin Hakları ve Bağlantılı Hakların Uyumlaştırılması Hakkında Parlamento ve Konsey Direktifi” ile“2001/84 sayılı ve 27 Eylül 2001 tarihli Orijinal Sanat Eseri Sahibi Lehine Lehine Yeniden Satış Hakkına İlişkin Parlamento ve Konsey Direktifi” başlıkları hakkıdaki bilgilere; 25/10/2009 tarihinde http://www.telifhaklari.gov.tr/Genel/BelgeGoster.aspx?F6E10F8892433CFFFE5C29E16A7D38080BBCA143CEDA19C8#2 adresinden erişilmiştir.


E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

INSTAGRAM
Bizi Tanıyın